Blog | kwadratowo-kominki.pl

KOMINKI DZISIAJ – PIECE WOLNOSTOJĄCE

W ostatnich latach coraz większym zainteresowaniem cieszą się piece wolnostojące, kiedyś nazywane „kozami”. Ponad 250 lat temu, czyli w roku 1750, w Stanach Zjednoczonych pojawił się piec popularnie nazywany od nazwiska swojego twórcy – „franklinem”. W roku 1840, we Francji, wyprodukowany został w odlewni GODIN piec nazywany „petit godin”. Były jeszcze słynne piece „z wiewiórką” duńskiej firmy MORSO oraz piece norweskiego JOTULA. W roku 1970 pojawił się w firmie RAIS model pieca stalowego, który od kraju pochodzenia zwany jest często piecem duńskim. A w Polsce już kilkanaście lat temu można było kupić żeliwne piecyki z odlewni w Stąporkowie oraz stalowe piece typu duńskiego podwarszawskiego producenta, firmy LAHIL. Piec jest pełnoprawnym uczestnikiem europejskiego rynku kominkowego. W wielu krajach Europy Zachodniej jeśli mówi się o branży kominkowej, to myśli się głównie o…piecach wolnostojących. Proporcja przykładowa może być taka: na 20.000 zainstalowanych kominków, aż 14.000 to piece kominkowe, 5.000 to kominki, 600 to piece kaflowe a pozostałe 400 to kominki z tradycyjnym, otwartym paleniskiem. Skąd takie powodzenie pieca? Zmienia się struktura ludności. Coraz więcej jest małych, wręcz jednoosobowych gospodarstw domowych. Zmniejszają się powierzchnie mieszkań i domów oraz są one coraz lepiej izolowane termicznie. Coraz droższe stają się indywidualne realizacje, bo drożeje fachowa robocizna.

Cove 1 czarny stelaż do opału kwadratowo kominki komorniki

Coraz więcej ludzi rozumie, że nie jest się przywiązanym całe życie do jednego miejsca. Wreszcie coraz szybszy jest postęp techniczny i wzorniczy, więc coraz bardziej wątpliwa jest kosztowna inwestycja w trwale związany z domem kominek. Im droższe są mieszkania i domy, im trudniej o dostępnego finansowo i czasowo fachowca, tym bardziej nakręca się spirala zainteresowania piecami kominkowymi.

KOMINKI DZISIAJ – KOMINKI „WODNE”

Kolejnym rozwiązaniem są kominki z płaszczem wodnym, które cieszą się bardzo dużym powodzeniem. Kominek z płaszczem wodnym to dobry sposób na wykorzystanie kominka  ogrzewania domu. Podłącza się wkład kominkowy z płaszczem wodnym do układu centralnego ogrzewania. Plusem takiego rozwiązania jest równomierne rozprowadzenie ciepła po całym domu
i dodatkowo wykorzystanie ciepłej wody użytkowej oraz zaoszczędzenie na ogrzewaniu coraz droższego gazu czy prądu. Trzeba sobie jednak zdawać sprawę, że nie jest to już typowy kominek, jest to bardziej piec grzewczy w salonie. Kominek wodny jest dużo droższym rozwiązaniem przy instalacji niż tradycyjny. Temperatura spalania w takim kominku jest niska i nie może przekraczać 100 stopni, gdyż woda zamieni się w parę, przez tak niską temperaturę o wiele łatwiej dochodzi do zabrudzeń szyby. Producenci tworzą nowe modele wkładów kominkowych np. z szamotem w palenisku. Pomimo wymienionych niedogodności, wielu szczęśliwych z faktu przyszłego posiadania własnego domu, a w nim upragnionego kominka, decyduje się na połączenie walorów estetycznych i wizualnych, jakie daje widok płomieni w kominku, z aspektami ekonomicznymi takiego ogrzewania. Dlatego też coraz więcej osób poszukuje innego rozwiązania. Zastosowania pięknie wyglądających wkładów, zawierających najlepszą obecnie myśl techniczną, konstrukcyjną czy designerską (szczelne doprowadzenia powietrza z zewnątrz domu, systemy utrzymujące w czystości szyby, konstrukcje palenisk umożliwiające dopalanie gazów spalinowych i podnoszące sprawność takich urządzeń, różne kształty szyb, inne sposoby niż tradycyjne – boczne otwieranie drzwiczek itp.) dobrych firm cieszą się powodzeniem.

kwadratowo kominki komorniki (2)

Z teoretycznego punktu widzenia rozwiązania takie są ze wszech miar godne polecenia,
a mianowicie:
– pozwalają na prawidłowy przebieg samego procesu spalania – brak w obrębie samego wnętrza wkładu (paleniska) olbrzymiego odbiornika energii, jakim jest woda, skutkuje wyższymi temperaturami procesu spalania i, co za tym idzie, możliwością spalenia pełnego cząstek lotnych i stałych paliwa drzewnego
– wykorzystują pełną moc wkładu (nazwijmy go umownie – powietrznego), a dodatkową energię czerpią ze spalin, które bez zastosowania dodatkowego (wodnego) urządzenia, bezpowrotnie ulatują kominem do atmosfery;
– pozwalają na dowolne kształtowanie wyglądu samego kominka poprzez możliwość zastosowania różnych kształtów i wielkości przeszkleń wkładów;
– dają możliwość zamocowania (posadowienia) nasady wodnej lub podobnego urządzenia
w różnych położeniach względem wkładu;
– niektóre posiadają system sterujący obiegiem spalin, umożliwiający regulację ogrzewania wody lub grzanie „tradycyjne”, bez udziału tego medium grzewczego.

KOMINKI DZISIAJ – KOMINKI Z WKŁADEM KOMINKOWYM

Kominek tradycyjny z wkładem kominkowym jest dzisiaj najczęściej wybierany. Wkłady kominkowe produkuje się ze stali lub
z żeliwa. Producenci prześcigają się w coraz to nowszych rozwiązaniach technicznych w swoich produktach. Na rynku mamy wiele firm produkujących wkłady kominkowe. Wiele firm norweskich ma swoje produkcje w Polsce np. Nordpeis czy Dovre. Najnowsze wkłady posiadają wiele wspaniałych i pomocnych funkcji oraz rozwiązań. Wkłady mają wnętrza wyłożone szamotem, który kumuluje ciepło w skutek czego podnosi temperaturę spalania, lub wermikulitem, który odbija ciepło dzięki czemu mamy czystą szybę.

kominek kwadratowo komorniki

Wkłady kominkowe posiadają system dopalania spalin – spaliny nie idą od razu w komin, tylko dwa razy są przepalane, system czystej szyby – dodatkowy nadmuch zimnego powietrza na szybę. Najnowsze modele wkładów kominkowych mają zamkniętą komorę spalania, czyli bezpośrednio do paleniska jest doprowadzone powietrze potrzebne do spalania, dzięki czemu wkład nie zaciąga tlenu z pomieszczenia, a całe powietrze w domu jest wykorzystane tylko do konwekcyjnego ogrzania przez kominek. Prawie każdy kominek posiada regulację dopływu powietrza, możemy sami sterować ilością dopuszczanego tlenu, a co za tym idzie ilością spalanego drewna. Dzięki temu, że kominek zamiast otwartego ognia jest zamknięty w kasecie z szybą, możemy wykorzystać jest funkcje grzewczą, którą każdy wkład ma określoną przez producenta jako ilość kilo watów (kW). Przy dobrze izolowanym domu przelicza się 1 KW/10 m². Moc wkładu kominkowego można wykorzystać dodatkowo w zależności od metody wykonania obudowy kominka. Kiedyś stosowano izolację z wełny kominkowej oraz taśmy aluminiowej, a całość obudowywano płytą gipsowo-kartonową. Technikę tą można stosować w przypadku otwartych palenisk oraz kominków z płaszczem wodnym, gdzie temperatura spalania nie jest tak wysoka jak w kominkach z wkładem kominkowym. Technologia ta jest dość wadliwa. Taśma aluminiowa, która jest na bazie kauczuku jest odporna do 300 C, wkłady dzisiaj potrafią osiągać temperatury chwilami do 600 C, taśma się odkleja, a wełna kominkowa zaczyna pylić, co może prowadzić do choroby płuc. Dlatego dzisiaj częściej stosuje się płyty krzemianowo-wapniowe (np. PromatectL). Są to płyty konstrukcyjno-izolacyjne, odporne do 950 stopni C. Kominek wykonany z płyt PromtectL jest bezpieczny a ciepło w takich obudowach jest wydobywane przez kratki kominkowe. W obudowie takiego kominka stosuje się kratki wentylacyjne, żeby wkład kominkowy był chłodzony oraz w celu konwekcji ciepłego powietrza. Dolnymi kratkami zostaje zaciągnięte powietrze z pomieszczenia, w komorze kominka to powietrze jest ogrzane i górnymi wylotami zostaje wypuszczone ciepłe powietrze. Wykorzystując tą zasadę często stosuje się dystrybucję gorącego powietrza do innych pomieszczeń (o czym pisałem już we wcześniejszych wpisach). Wykonuje się rozprowadzenie rur z komory kominka do innych pomieszczeń i w momencie palenia w kominku ciepło przedostaje się do innych pomieszczeń w domu. Jeżeli jest to możliwe stosuje się tą metodę grawitacyjnie, lecz jeśli pomieszczenia są oddalone zbyt daleko od kominka i komina można wykonać wymuszony obieg powietrza stosując turbinę elektryczną.
Obudowa kominka, która w jeszcze inny sposób ogrzeje pomieszczenie, to tzw. „ciepła obudowa”. Jest kilka wariantów tej technologii. Specyficznym przykładem są kominki firmy Nordpeis. Są to obudowy wykonane z betonu kompozytowego, tzw. piano-beton. Są to modułowe kominki wylewane z szablonów. Ich ogromną zaletą jest to, że obudowy te nagrzewają się i oddają ciepło cała swoją powierzchnią. Jest to dodatkowy plus i oszczędność, gdyż paląc w kominku mamy ciepło, które rozchodzi się w sposób konwekcyjny, lecz po wygaśnięciu we wkładzie kominkowym obudowa nadal grzeje i potrafi oddawać ciepło jeszcze do kilku godzin.
Podobnym przykładem ciepłej zabudowy są kominki wykonane z płyt szamotowych. Możemy dowolnie zaprojektowany kominek wykonać w technologii ciepłej, gdzie w przypadku kominków Nordpeis mamy do czynienia tylko z szablonowymi kominkami.
Płyty szamotowe się nagrzewają i oddają temperaturę mniej więcej tak, jak piece kaflowe.

KOMINKI DZISIAJ – PIECE KAFLOWE

W drugim wpisie z serii „Kominki dzisiaj” chciałbym przedstawić Wam dość interesujące źródło ciepła jakim są piece kaflowe.

piece kaflowe kwadratowo kominki komorniki

Piece kaflowe można podzielić na kilka rodzajów, gdyż cały czas się zmieniają pod względem technologii jak i wyglądu oraz dopasowują się do nowych trendów.
Wymurowane z cegieł szamotowych palenisko, ciągi dymowe oraz duża masa kumulacyjna umożliwiają zgromadzenie dużej ilości ciepła. Nieraz pomiędzy paleniskiem, ciągami ceramicznymi a zewnętrzną ścianą pozostaje warstwa powietrza. Ułatwia to bardziej równomierne ogrzewanie całej zewnętrznej powierzchni pieca i zapobiega miejscowemu przegrzewaniu. W palenisku pali się drewno, a gorące spaliny kanałami uformowanymi w labirynt zanim wyjdą do komina pozostawiają po drodze znaczną część ciepła. Masa takiego ciepła jest duża więc zanim on się ogrzeje trwa to „jakiś” czas, lecz w konsekwencji także dłużej stygnie,
a co za tym idzie dłużej ciepło jest oddawane. Dzisiaj mamy już dostępne gotowe kanały ceramiczne, które znacznie ułatwiają
i skracają pracę zduna. Są także dostępne fabryczne paleniska piecowe z żeliwa i szamotu lub z samego szamotu. Piec kumulacyjny charakteryzuje się dużą masą oraz znacznymi rozmiarami, wiąże się to z długim okresem oddawania ciepła oraz
z potężnymi zabudowami kaflowymi. Kiedyś stawiano piece kaflowe w pałacach czy zamkach i tam rozmiar nie grał roli, dziś nie zawsze możemy sobie pozwolić na „olbrzyma” z kafli w salonie.
Piec konwekcyjny nie gromadzi tak wiele energii w dłuższym czasie, ale dzięki swojej konstrukcji nagrzewa dość szybko powietrze i wypuszcza je do pomieszczenia, by w krótszym czasie ogrzać dane pomieszczenie. Jest to możliwe, ponieważ palenisko pieca nagrzewa powietrze zgromadzone w przestrzeni zamkniętej obudową pieca. Działa to na podobnej zasadzie co kominek
z wkładem, ale w takim kominku palenisko jest piecowe i paląc w nim wrzucamy cały wsad drewna, a nie podrzucając po jednej szczapce. W związku z tym, że temperatura spalin na wylocie z paleniska jest rzędu 800-1000 stopni Celsjusza, tuż za wylotem obowiązkowo pojawia się dodatkowa powierzchnia grzewcza. Jest to fabrycznie wykonane pudło z żeliwa lub stali,
z prowadzeniem spalin przez labirynt po to, by na wylocie uzyskać temperatury znośne dla komina, a ciepło zatrzymać jak najdłużej. Obudowa oczywiście także się nagrzewa, gdyż jest wykonana z kafli. Jednak na zabudowie umieszczone są otwory wylotowe i wlotowe, co powoduje, że grzeje ten piec przez konwekcję. Intensywna wymiana powietrza w pomieszczeniu powoduje więcej ilości kurzu oraz wysuszenie powietrza.
Duża i szybka wymiana powietrza konwekcyjnego może być interesująca wtedy, gdy mamy do ogrzania pomieszczenia o dużej kubaturze, ale o stosunkowo wysokich stratach ciepła np. bardzo przeszklony salon, gdyż samo promieniowanie nie dałoby sobie rady. Również jeżeli z różnych powodów nie mamy ani miejsca ani chęci na dominującą bryłę pieca fundamentowego, dokonać możemy kompromisu. Wkład piecowy wystarczy uzupełnić dodatkową powierzchnią grzewczo-kumulacyjną w postaci masywnych spalinowych kanałów ceramicznych. Ich labirynt zredukuje temperaturę spalin, a masa zakumuluje nadwyżki ciepła „na później”. Powstanie w ten sposób blok kumulacyjny, natomiast resztę pieca można wykonać na dwa sposoby: albo z konwekcyjnym obiegiem nagrzanego powietrza w pomieszczeniu, albo zamykając to powietrze w bryle pieca i zmuszając je do wewnętrznego obiegu.

KOMINKI DZISIAJ – PALENISKA OTWARTE

Od dzisiaj rozpoczynam dla Was cykl pod tytułem „Kominki dzisiaj”. Postaram się przybliżyć najpopularniejsze formy kominków
w dzisiejszych czasach. W każdym kolejnym wpisie będzie można znaleźć charakterystykę danego rodzaju kominka.

Dzisiejsza technologia bardzo posunęła się do przodu. Technologia kominków także. Producenci tworzą coraz to nowe, doskonalsze produkty. Powstają nowe materiały konstrukcyjne kominków, nowe produkty grzewcze (wkłady kominkowe, piece wolnostojące) oraz coraz to nowsze materiały wykończeniowe. Kominek dzisiaj to coś więcej niż element grzewczy. Dzisiaj kominek to często dzieło sztuki, to wspaniały design, to miejsce wokół, którego toczy się „życie domu”. Ale zanim pojawiły się zamknięte komory spalania, w domach królowały paleniska otwarte. Coraz rzadziej, ale nadal są zwolennicy właśnie takiej ekspozycji ognia.

otwarte palenisko kwadratowo kominki komorniki

fot. źródło: www.kominek.org.pl

Paleniska otwarte

Pierwszym kominkiem, najbardziej tradycyjnym jest palenisko otwarte. Otwarte, czyli bez zastosowania wkładu kominkowego. Kominek otwarty ma swój magiczny urok. Czuć ogień, słychać strzelanie iskier, jest to prawdziwe domowe ognisko. Palenisko wykonuje się z cegły szamotowej. Wielkość otworu musi być odpowiednio dobrana (obliczona) do wielkości przewodu kominowego, tak ażeby był odpowiedni cug w kominie a dym nie wydobywał się na pomieszczenie. Obudowy takich kominków zazwyczaj wykonuje się z cegły, piaskowca i z elementami drewnianymi, na przykład drewnianą belką nad paleniskiem. Kominki otwarte mają wyjątkowy charakter, lecz mają także swoje złe strony. W takim palenisku całe ciepło zostaje utracone, ciepło wytworzone wskutek palenia drewna ucieka przez otwór kominowy. Nie mamy żadnego wpływu na proces spalania drewna. Otwarte palenisko, tak jak ognisko, spala w bardo krótkim czasie bardzo dużo drewna. Jest to bardzo nie ekonomiczne rozwiązanie. Minusem jest także kwestia bezpieczeństwa. W takim palenisku nie mamy możliwości zamknięcia komory spalania
i opuszczenia domu lub pozostawienia otwartego ognia bez opieki np. na czas spokojnego snu. W każdej chwili iskierka może „strzelić” i dojść do pożaru. Stosuje się parawany przed ogień, lecz on także nigdy nie będzie tak bezpieczny jak wkład kominkowy.

KOMINEK LATEM.

Kominek latem zazwyczaj pełni tylko i wyłącznie funkcję dekoracyjną. W ciepłe dni wygaszony kominek dodaje po prostu wnętrzu elegancji. Chyba, że dla domowników ciepło pochodzące z kominka stanowi jedyną możliwość podgrzania wody. Warto się zatem zastanowić jak wykorzystać urządzenie latem i jak przygotować kominek na lato. Kominki z płaszczem wodnym mogą funkcjonować przez cały rok. Urządzenia podgrzewające wodę użytkową nie oddają tyle ciepła do pomieszczenia co kominki powietrzne, konwekcyjne. Okres letni to także dobry moment, aby pomyśleć o sezonie grzewczym. Zalecana jest wizyta kominiarska w celu przeczyszczenia oraz sprawdzenia kanału dymowego. Wszelkie nieszczelności czy zalegająca sadza
w kominie to czynniki, które wpływają na funkcjonowanie kominka. Można także sprawdzić stan uszczelek, szczególnie tych zamontowanych przy drzwiczkach. Poprzez dużą częstotliwość otwierania drzwi takie uszczelki dosyć szybko potrafią się odkleić czy po prostu zużyć. Kolejną rzeczą może być przygotowanie opału na zimniejsze wieczory. Latem są lepsze warunki atmosferyczne, które na pewno przyspieszą proces schnięcia drewna. Mówiąc w wielkim skrócie sezon letni to dobry czas, aby przygotować nasz kominek do eksploatacji w sezonie letnim. Tym bardziej, że ostatnio lato w naszym kraju nie trwa zbyt długo.letnim. Tym bardziej, że ostatnio lato w naszym kraju nie trwa zbyt
długo.

kwadratowo kominki komorniki

fot. źródło: internet

TROCHĘ O DGP.

Dzisiaj trochę o DGP, czyli o dystrybucji gorącego powietrza. Ciepłe powietrze z kominka do innych pomieszczeń można doprowadzić w dwojaki sposób, grawitacyjnie lub za pomocą turbiny. Grawitacyjne rozprowadzenie ciepła wydaje się być najrozsądniejszym rozwiązaniem. Aparat nawiewny może i jest łatwiejszy w realizacji, ale jednak turbina dosyć głośno pracuje no i jest zależna od prądu, którego nie da się ukryć, zużywa niemało. Warto o rozprowadzeniu ciepłego powietrza z kominka pomyśleć już w fazie początkowej projektowania domu. Jak to zazwyczaj bywa większość decyzji wprowadzana jest tuż przed wprowadzeniem. Wówczas montażu DGP wymaga dotarcia do niektórych pomieszczeń poprzez radykalne zmiany konstrukcyjne, czy karkołomne konstrukcje, kończące się wielkimi zabudowami lub obniżaniem sufitów w przedziwnych miejscach. Większość chętnych, rezygnuje wtedy z doprowadzenia powietrza do niektórych pomieszczeń. Brak wiedzy i wyobraźni niektórych wykonawców to kolejny problem. Nagminne jest stosowanie nieodpowiednich przekrojów kanałów, czy przegrzewanie górnych kondygnacji. Mimo wykonania nawiewów na piętrze i na parterze – góra grzeje za nadto, dół prawie wcale. No i problem wysokiej temperatury. Niestety brak odpowiedniej ilości otworów nawiewnych i wywiewnych, to główna przyczyna. Kolejna, to zbyt ciasne obudowy. Jest jeszcze jeden szczegół w konstrukcji kominka, na który mało kto zwraca uwagę. To szczelina dylatacyjna miedzy obudową a wkładem kominkowym. Przez szczelinę pomiędzy tymi dwoma elementami, jak i przez szczeliny dylatacyjne miedzy wkładem a bokami obudowy, dostaje się do wnętrza kominka najwięcej kurzu. Większość użytkowników jest tego kompletnie nieświadoma. Przy każdym kominku, ale z DGP jeszcze uważniej powinniśmy zwrócić uwagę na dosyć ważną kwestię, jaką jest utrzymanie czystości wokół paleniska. Dodatkowym atutem będzie również jego prawidłowa obsługa.

Kliknij w tytuł, aby przeczytać więcej.

PODWÓJNA SZYBA WE WKŁADACH KOMINKOWYCH.

Coraz częściej w ofertach producentów wkładów kominkowych można spotkać się z propozycją podwójnej szyby (nie mylić z szybami vis-a-vis, czyli widokiem ognia „na przestrzał”). Zazwyczaj takie rozwiązanie występuje jako dodatkowa opcja przy zakupie.

Co nam daje podwójna szyba i kiedy wybrać właśnie taki wariant? Podwójna szyba w kominku działa w zasadzie bardzo podobnie jak podwójna szyba w oknie. Dwie szyby w oknie powodują, że w zimne dni takie właśnie okno lepiej izoluje pomieszczenie przed chłodem. W kominku z podwójną szybą jest identycznie, dużo mniej ciepła przedostaje się przez szyby do pomieszczenia. Podwójna szyba świetnie sprawdzi się w domach gdzie na przykład jest gromadka dzieci, które ciężko upilnować przed oparzeniem podczas używania kominka. Oczywiście nie zwalnia to użytkownika z obowiązku zachowania bezpieczeństwa.

Kliknij w tytuł, aby przeczytać więcej.

JAKI KOMIN DO KOMINKA?

Dziś dosyć ważna kwestia, czyli jaki powinien być komina do kominka? Na pewno komin do kominka powinien być odporny na wysokie temperatury. Obecnie jednym z najlepszych rozwiązań jest komin ceramiczny.

W murowanych kanałach łatwiej o nieszczelności spowodowane np. niedokładnym wypełnieniem spoin między cegłami, dlatego dla bezpieczeństwa można w takim kominie zainstalować stalowy wsad (w branży kominkowej można spotkać się również z pojęciem wkładu stalowego). Wsady stalowe do kominów murowanych są żaroodporne i występują też o przekroju owalnym, więc do kominów o przekroju np. 14×21 również można je stosować. Komin do kominka powinien być prowadzony pionowo na całej długości, aby ciąg był dobry, a spaliny prawidłowo odprowadzane. Dopuszczalne są najwyżej dwa odchylenia od pionu, ale nie większe niż o kąt 30°.

Kliknij w tytuł, aby przeczytać więcej.

KIEDY WARTO POMYŚLEĆ O KOMINKU Z GILOTYNĄ?

Wkład kominkowy z systemem gilotynowym to nic innego jak drzwi, które są unoszone do góry. Rozwiązanie gilotynowe producenci zaproponowali w momencie kiedy zaczęły powstawać kominki o szerokości ponad 100 cm. Przy tak szerokich drzwiach ich waga sprawiała problemy z zawiasami, a co najważniejsze otwieranie było niewygodne i zajmowało dużo miejsca. Technologia kominkowa tak jak inne rozwija się, więc obecnie możemy spotkać się z drzwiami gilotynowymi, których szerokość nie przekracza nawet 50 cm. Można pokusić się o stwierdzenie, że w wielu przypadkach system gilotynowy jest po prostu dodatkową opcją wkładu kominkowego. Oczywiście jak się pewnie Państwo domyślacie, rozwiązanie z drzwiami unoszonymi są droższym wariantem. Różnica cenowa opiera się na dodatkowych materiałach, bez których gilotyna po prostu by nie działała. Są to między innymi prowadnice, rolki, ciężarki czy szuflada nad paleniskiem, w której drzwi się chowają.

Kliknij w tytuł, aby przeczytać więcej.

BACK